راهنمای نویسندگان

 

شیوه‌نامۀ تدوین مقالات دوفصلنامه پژوهشنامهء تمدن ایرانی

 

دوفصلنامه پژوهشنامه تمدن ایرانی توسط گروه تاریخ دانشگاه شهید باهنر کرمان چاپ و منتشر می گردد. پذیرش اولیۀ مقالات مشروط به رعایت نکات زیر بوده و پذیرش نهایی و چاپ آن نیز مشروط به تأیید داوران مقاله و هیئت تحریریهء نشریه است.

 

 الف. شرایط پذیرش مقاله 

  • نشریه فقط مقاله‌هایی را خواهد پذیرفت که حاصل نوآوری و پژوهش نویسنده یا نویسندگان در زمینة تاریخ فرهنگ و تمدن ایران پیش از اسلام و تاریخ فرهنگ و تمدن ایران دوره اسلامی باشد.
  • نشریه تنها مقاله‌های پژوهشی آکادمیک را منتشر می‌کنـد و از چاپ‌کردن مقاله‌های تکراری، اقتباسی یا ترجمه معذور است. 
  • حق چاپ مقاله، پس از پذیرش آن، برای نشریه محفوظ است و نویسنده مقاله مجاز بـه چـاپ آن در جـای دیگر نیست.
  • نشریه در پذیرش، رد و ویرایش مقاله‌ها آزاد است.
  • انتشار مقالات به معنای هم نظری با نویسندگان نیست و مسئولیت مطالب مقالات برعهدۀ نویسنده/نویسندگان است.

 

ب. شیوه‌نامۀ مورد قبول دوفصل نامه

از پژوهشگران محترم انتظار می‌رود که در تدوین مقالۀ خود، موارد زیر را لحاظ و سپس به ایمیل نشریه ارسال فرمایند:

 

1- مشخصات

نام و نام‌خانوادگی نویسنده/ نویسندگان، میزان تحصیلات، رتبۀ علمی، گروه آموزشی، نام دانشکده، دانشگاه، و شهر محل دانشگاه نویسنده/ نویسندگان، نشانی آدرس الکترونیکی نویسنده مسئول/ نویسندگان، نشانی، کدپستی، شماره تلفن‌های همراه، منزل، محل کار و دورنگار.

 

 

  2- رسم‌الخط مقاله

 بر‌اساس دستور خط فرهنگستان زبان و ادب فارسی تنظیم شده ­باشد و رعایت نیم­‌فاصله در نوشتن واژه­‌ها الزامی است.

 

3- متن مقاله

مقالات از نظر حجم مطالب حداقل 15 و حداکثر 20 صفحه (در ابعاد قطع وزیری: حاشیه بالای صفحه 5/8، پایین صفحه 4/85 و حاشیه چپ و راست 4/5 سانتیمتر) و کلمات آن بین 5 تا 7 هزار کلمه هستند. متن با قلم B Zar  با فرمت 2007 تا word 2010 نوشته شود. اندازۀ قلم 13 و در چکیده، ارجاعات و فهرست منابع 12 است و قلم چکیدۀ انگلیسی Times News Roman است. 

 

عنوان مقالات گویا، مختصر و متناسب با محتوا باشد.

ارائه چکیده (در 150 تا 250 واژه) و واژگان کلیدی (3 تا 5 واژه)، به دو زبان فارسی و انگلیسـی الزامی است. یک چکیده شامل هدف یا انگیزۀ تحقیق، مسئله، روش و خلاصۀ یافته‌ها و کاربرد آن است؛ همچنین، متن مقاله‌ها مشتمل بر مقدمه، مباحث اصلی، نتیجه‌گیری و فهرست منابع هستند. لازم به ذکر است که مقدمه (شامل ارائة مطالب برای ورود منطقی به متن اصلی و ارتباط با مسائل پژوهش می­باشد و در آن ذکر پیشینة پژوهش به منظور دریافت بداعت پژوهش، الزامی است). به عبارت بهتر مقدّمه باید دربردارندۀ بیان مسئله،  پیشینه پژوهش و ضرورت بحث باشد و هر کدام از این موارد در بخشی مجزّا ارائه گردند. 

مقاله بر روی صفحه استاندارد، شامل 20 سطر متن و فاصلۀ خطوط 1 تنظیم و به همراه فایل PDF  فرستاده شوند.

اسناد، تصاویر، نقشه‌ها، جداول و مانند اینها به پایان مقاله پیوست می‌شود.

آوانگاری و معادل انگلیسی نام‌های خاص، اصطلاحات و واژگان تخصصی در پاورقی، ذکر گردد.

 

4- شیوهء استناد

ارجاعات مقاله، درون متنی و به شیوه زیر است: 

 نام خانوادگی نویسنده، سال انتشار، شمارۀ جلد و صفحه درون پرانتز آورده شود (احمدی، 1391: 2/ 56) و در لاتین   (Lane, 1952: 120). چنانچه به بیش از یک اثر از نویسنده‌ای در یک سال ارجاع داده ‌شود، آثار مدنظر با قراردادن حروف الـف، ب، ج، د (a, b, c, d در لاتین) متمایز گردند. 

برای ارجاعات تکراری، واژه «همان» (در مورد منابع لاتین  ibid)  به کار می‌رود. 

در ارجاع به فرهنگ  یا  دانشنامه و منابعی که دارای مدخل هستند، به این صورت عمل می‌شود: (دهخدا، 1365: 4/ 321، ذیل «جوانمردی»). 

در پایان مقاله، در ابتدا منابع فارسی و سپس منابع لاتین، براساس نـام خـانوادگی نویسـنده، بـه ترتیـب حروف الفبا و به صورت زیر آورده می‌شود:

کتاب: نام خانوادگی نویسنده/ نویسندگان، نام نویسنده/ نویسندگان (تاریخ  انتشار). نام کتاب بـه صـورت ایتالیک (ایرانیک)، نام مترجم یا مصحح، شمارۀ جلد، محل انتشار: نام ناشر.

مقاله: نام خانوادگی نویسنده، نام نویسنده (تاریخ انتشار). «عنوان مقاله»، نام مترجم، نام نشریه به صـورت ایتالیک (ایرانیک)، سال نشریه، شمارۀ نشریه. صفحات مقاله.

 

نمونۀ فارسی:

کلوزنر، کارلا (1363). دیوانسالاری­ در عهد سلجوقیان، ترجمه یعقوب آژند، تهران: امیرکبیر.

نمونۀ لاتین

Lane, George E. (2003), Early Mongol Rule in Thirteenth-Century Iran: A Persian Renaissance, London and New York: Routledge Curzon.

 

منابع اینترنتی: نام خانوادگی نویسنده، نام نویسنده (تاریخ دسترسی). «عنوان مقالـه»، نـام وب‌سـایت (یـا عنوان نشریه الکترونیکی، جلد، شماره، سال)، صفحه، آدرس اینترنتی.

دربارۀ ارجاعات تکراری به جای نام خانوادگی و نام نویسنده، خط ترسیم شود.

برای ارجاع بیش از دو نویسنده: نویسنده اول و دیگران.

شیوۀ ارجاع  اسناد نیز مطابق الگوی آرشیو سند در سازمان‌ها عمل می‌شود.