Reflecting the political thought of ancient Iran in the book Fotoohaat Shahi Heravi

Document Type : Original Article

Authors

1 Department of History, Faculty of Literature and Human Sciences, Ferdowsi University of Mashhad

2 Associate Professor, Department of History, Faculty of Literature and Humanities, Seyyed Jamaluddin Asadabadi University, Asadabad, Iran

10.22103/jic.2025.22589.1273

Abstract

Throughout history , the rulers had come to the conclusion that they cannot rule by force alone . Therefore , they tried to legitimize their government in different ways. In ancient Iran, the idea of the divinity of the monarchy, Khvarenah , and relative honor were among the foundations of legitimacy These concepts had gradually become a part of people's beliefs. After Islam, this idea continued, so that most of the rulers, while extending their ancestry to the ancient kings, They tried to consolidate the foundations of their power by raising the idea of the divinity of the monarchy and , Khvarenah . In the meantime , Iranian theoreticians and writers, with their knowledge of the political thought of ancient Iran, tried to consolidate the position of the Muslim sultan based on the legitimizing foundations of ancient Iran. One of the most important periods that expressed a new approach to this issue was the Safavid dynasty. Meanwhile, Sadr al-Din Ibrahim Amini Heravi, who was familiar with the admonitions, policy documents, and political thought of his predecessors, played a significant role . In such a way that in the book of Fotoohat Shahi's , the idea of the divinity of the position of kingship , Divine Farrah and relative honor is clearly reflected. In this article, an attempt has been made to answer this question by referring to the sources and descriptive- analytical method, which of the legitimizing foundations of ancient Iran is reflected in the book of Fotoohat Shahi's ?

Keywords


  • آرام، محمدباقر. (1383). اندیشه تاریخ­نگاری عصر صفوی. تهران: امیرکبیر
  • آموزگار، ژاله. (1380). تاریخ اساطیری ایران. تهران: سمت.
  • ابن‌ندّیم، محمّد بن اسحاق. (1381). الفهرست. ترجمۀ محمّدرضا تجدّد. تهران: انتشارات اساطیر با همکاری مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدن‌ها.
  • ابوالقاسمی، محسن. (1381). راهنمای زبانهای باستانی ایران. ج اول، تهران: سمت.
  • اشپولر و دیگران. (1388). تاریخ­نگاری در ایران. ترجمه­ی یعقوب آژند. تهران: نشر گستره.
  • امینی هروی، صدرالدین ابراهیم. (1383). فتوحات شاهی. تصحیح، تعلیق، توضیح و اضافات محمدرضا نصیری. تهران: انجمن آثار و مفاخر ملی.
  • بوشهری، جعفر. (1385). حقوق اساسی حکومت. تهران: شرکت سهامی انتشار.
  • بیرونی، ابوریحان. (1363). آثارالباقیه. ترجمه اکبر داناسرشت. تهران: امیرکبیر.
  • بیهقی، ابوالفضل محمد بن حسین. (2536). تاریخ بیهقی. تصحیح علی‌اکبر فیاض. تهران: انتشارات مهتاب.
  • پورداود، ابراهیم. (2536). یسنا (اوستا). جلد اول. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  • ثواقب، جهانبخش. (1387). منابع و مآخذ دوره­ی صفویه. شیراز: میتراس.
  • جلیلیان، شهرام. (1395). «عهد ناشناختة خسرو پرویز به پسرش شیرویه». مجلة مطالعات ایرانی. دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان. سال پانزدهم. شمارة بیست و نهم. بهار و تابستان.
  • حقدار، علی­اصغر. (1380). فراسوی پست مدرنیته، اندیشه شبکه­ای، فلسفه سنتی و هویت ایرانی. تهران: انتشارات شفیعی.
  • خدادادیان، اردشیر. (1380). اشکانیان. تهران: نشر به دید.
  • دوستخواه، جلیل. (1388). اوستا، گزارش و پژوهش. جلد اول، تهران: مروارید.
  • سودآور، ابوالعلاء. (1383). فرّه ایزدی در آیین پادشاهی ایران باستان. هوستون ایالت متحده آمریکا: نشر میرک.
  • شارپ، رالف نارمن. (1343). فرمانهای شاهنشاهان هخامنشی. شیراز: دانشگاه شیراز.
  • طباطبایی، سیدجواد. (1386). خواجه نظام­الملک. تهران: نی.
  • طباطبایی، سیدجواد. (1394). تاریخ ندیشة سیاسی در ایران ملاحظاتی در مبانی نظری. تهران: مینوی خرد.
  • طبری، محمد بن جریر. (1362). تاریخ طبری. ترجمه ابوالقاسم پاینده. تهران: اساطیر.
  • عالم، عبدالرحمن. (1373). بنیادهای­علم سیاست. تهران: نشر نی.
  • عریان، سعید. (1392). راهنمای کتیبه‌های ایرانی میانه پهلوی و پارتی. تهران: نشر علمی.
  • غزالی، امام محمد. (1317). نصیحه‌الملوک. با مقدمه و تصحیح جلال همایی. تهران: چاپخانة مجلس.
  • فردوسی، ابوالقاسم. (1385). شاهنامه فردوسی. بر اساس نسخه ژول مُل. به کوشش عبدالله اکبریان راد. تهران: الهام.
  • فره‌وشی، بهرام. (1380). کارنامه اردشیر بابکان. ترجمه و واژه نویسی، تهران: انشارات دانشگاه تهران.
  • قاضی مرادی، حسن. ( 1383). تأملی بر عقب ماندگی ما. تهران: نشر اختران.
  • کارنامه اردشیر بابکان. (1369). ترجمه از متن پهلوی قاسم هاشمی‌نژاد. تهران: مرکز.
  • گردیزی، ابوسعید عبدالحی بن ضحاک. (1363). زین‌الأخبار (تاریخ گردیزی). به تصحیح عبدالحی حبیبی. تهران: دنیای کتاب.
  • متز، آدام. (1362). تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری یا (رنسانس اسلامی). ترجمه علیرضا ذکاوتی قراگزلو. تهران: امیرکبیر.
  • مستوفی، حمدالله. (1364). تاریخ گزیده. به اهتمام عبدالحسین نوایی. تهران: امیرکبیر.
  • مسعودی، ابوالحسن علی بن الحسین. (1382). مروج الذهب و معادن الجوهر. ج1. ترجمه ابوالقاسم پاینده. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
  • مسعودی، ابوالحسن علی بن الحسین. (1409ق). مروج الذهب و معادن الجوهر. تحقیق اسعد داغر، قم: دارالهجره.
  • میرجعفری، حسین و عباس عاشوری­زاده. (1386). تاریخنگاری و تحولات آن در ایران و جهان. تهران: پیام نور.
  • مینوی، مجتبی. (1354). نامه ی تنسر به گسنسپ. تهران: شرکت انتشارات خوارزمی.
  • نلدکه، تئودور. (1358). تاریخ ایرانیان و عربها، (تاریخ طبری). ترجمه عباس زریاب خویی. تهران: انتشارات انجمن آثار ملی.
  • نوایی، عبدالحسین و غفاری‌فرد، عباسقلی. (1386). تاریخ تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران در دوره­ی صفویه. تهران: سمت.
  • نوربخش، سیما سادات. (1391). نور در حکمت سهروردی. تهران: هرمس.
  • هدایت، رضا قلی خان. (1380 ). روضه الصفا. به اهتمام جمشید کیانفر. ج11. تهران: اساطیر.
  • یار شاطر، احسان، «و دیگران». (1368). تاریخ ایران از سلوکیان تا فروپاشی دولت ساسانی، پژوهش دانشگاه کمبریج، جلدسوم، قسمت دوم، ترجمه حسن انوشه، تهران: امیرکبیر.