دانشگاه شهید باهنر کرمان پژوهشنامه تمدن ایرانی 2821-0867 7 1 2025 06 22 Investigation and analysis of the commander's role in the fall of the Achaemenid dynasty (based on the theories of the sociology of war) بررسی و تحلیل نقش فرمانده در سقوط سلسله هخامنشی 156 173 4847 10.22103/jic.2025.24945.1413 FA کریم گلشنی راد گروه تاریخ-دانشکده علوم انسانی-دانشگاه لرستان-خرم آباد-ایران Journal Article 2025 03 08 Philip II (336-382 B.C.) after he became king, he first conquered the Greek lands by force, then he decided to march to the Achaemenid Empire, but his death did not give him the opportunity to do so. After Alexander succeeded his father. Although Philip was young and young, he continued his father's plans and succeeded in defeating the Achaemenids with the help of the Macedonians and Greeks and becoming the ruler of Europe and Asia. The research method in this article is descriptive, analytical and collection method. The content is in a library form and the use of sources is valid. The purpose of the research is to analyze the influence of the command factor in the victory of Alexander and the fall of the Achaemenid dynasty by using the theories of sociologists of war. The hypothesis of the research is that after Alexander became the king, even though he was twenty years old and in He was at the beginning of his youth, he used measures and strategies that with the help of these measures he was able to defeat the Achaemenid army which appeared to be stronger and better equipped. The various nations under the Achaemenid rule and with many facilities and wealth, due to not having a clear strategy and underestimating the power of the enemy, made many mistakes, and these Investigation and فیلیپ دوم(336-382ق.م) بعد از اینکه به پادشاهی رسید،ابتدا به زور سرزمین های یونانی را فتح نمود سپس تصمیم گرفت به شاهنشاهی هخامنشی لشکرکشی کند که مرگ نافرجام به او فرصت این کار را نداد.بعد از اینکه اسکندر جانشین پدرش فیلیپ شد با اینکه جوان و کم سن و سال بود،نقشه های پدر را ادامه داد و موفق شد با کمک مقدونیان و یونانی ها ،هخامنشیان را شکست داده و فرمانروای اروپا و آسیا شود.روش پژوهش در این مقاله بصورت توصیفی تحلیلی و روش گردآوری مطالب بصورت کتابخانه ای و استفاده از منابع و مآخذ معتبر می باشد.هدف پژوهش این است که با استفاده از نظریات جامعه شناسان جنگ،تاثیر عامل فرماندهی در پیروزی اسکندر و سقوط سلسله هخامنشی مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد.فرضیه پژوهش این است که اسکندر بعد از اینکه به پادشاهی رسید،با اینکه بیست سال داشت و در ابتدای جوانی بود،از تدابیر و استراتژی هایی استفاده نمود که با کمک این تدابیر توانست لشکر هخامنشی را که در ظاهر قدرتمندتر و مجهزتر به نظر می رسید، شکست دهد.در سمت مقابل داریوش سوم را داریم که با وجود لشکری عظیم و تشکیل شده از ملتهای مختلف زیرسلطه هخامنشی و امکانات زیاد و ثروت فراوان،به دلیل نداشتن استراتژی مشخص و دستکم گرفتن توان دشمن،دچار اشتباهات زیادی شد که این اشتباهات در سقوط سلسله هخامنشی تاثیر زیادی برجای گذاشتند.یکی از دلایل اینکه داریوش از استراتژی خاصی در مقابل اسکندر استفاده ننمود این می باشد که داریوش سوم اسکندر کم سن و سال را دست کم گرفته و فکر می کرد این نبرد نیز مانند سایر شورش های صورت گرفته در قلمرو هخامنشی به راحتی سرکوب خواهد شد در حالی که بعها مشخص شد تحلیل داریوش اشتباه بوده است.<br /><br /> https://jic.uk.ac.ir/article_4847_622316a18759e8d3d32f22f0c595d3b8.pdf